Sivas’ta bulunan diğer bir mimari eser de kitabesinde 1271 yılında Sahip Ata tarafından yapıldığı ve mimarının Konyalı Kaluyan olduğu yazılı olan Gök Medrese’dir.Selçuklu çini sanatının 13. yüzyılın sonuna doğru vardığı noktayı gösteren Gök Medrese, taç kapı üzerinde yükselen tuğla örgülü iki minaresindeki mavi çinilerden dolayı bu adı almıştır.
Taç kapısı, günümüz de dahil en güzel mermer işçiliği örneklerinden biridir. İki yanında yükselen sırlı tuğla ve mavi çini işçilikli minareler taç kapının güzelliğini tamamlamaktadır. Cephenin solunda üç dilimli kemeri, iki satırlık kitabesi ve üç yönü dolaşan geometrik bordürüyle çeşmesi cepheyi daha hareketlendirmiştir. Taç kapının üst iki köşesinde iç içe girmiş hayvan başları doldurmaktadır. Bu hayvan başları, Türkler’in eskiden kullandığı hayvan takvimini ve astrolojiyi anlatmaktadır.
Minare kaidelerinden aşağı doğru inen mermer yüzeyde büyük boyutlarda geometrik, yazı ve bitkisel motifler simetrik durumda ve plastik görünümünde yapılmıştır.
Zamanında hukuk ve din gibi bilimsel alanlarda eğitim veren medresenin girişinde, sağ tarafta mescidi vardır.Daha sonraları mescide ahşap minber eklenmiştir. Günümüze kadar gelebilen bölümlerinden birisi de mihrabıdır. Mihrapta, üzerinde Ayet-el Kürsî yazılı olan çiniler göze çarpmaktadır. Mescidin kubbesi ve eteklerinde de yine çini süslemeler mevcuttur.
Girişin diğer tarafındaki oda ise Dar-ül Hadis bölümüdür. Bu bölümde yukarıda da belirttiğimiz gibi hadis ilmi tahsil yapılmaktaydı.
Planında da yer alan şekliyle iki katlı olarak yapılan medresenin bugün sadece bir katı ayakta kalmış ve bu katta da 13 oda görülebilmektedir. Odaların arasında kalan bölüm ise üzeri açık dikdörtgen planlı iç avludur. İç avlunun orta kısmında ise Selçuklu Dönemi’nin en büyük havuzu olduğu bilinen havuzu bulunmaktadır. Günümüzde pek az bir kısmı ayakta kalan havuzun süslemesinde kullanılan mermerler halen bahçede durmaktadır.
Bahçenin kuzey ve güney olmak üzere iki tarfında sütunlar üstünde revaklar vardır. Bu bölümün hemen arkasın
da odalara giriş için kapılar bulunmaktadır. Doğu yönünde bulunan ana eyvanı (büyük salon) yıkılmış bulubduğu yere sonradan kitabeler ve taş duvar yapılmıştır. Kuzey ve güneydeki yan eyvanların içi de yine çini işçiliğinin en güzel örneklerini barındırmaktadır.
2007 yılında medrese tekrar elden geçirilerek restorasyona sokulmuş, bozulan bölümleri tamir edilmiştir. Minarelerden dökülen çiniler etraftan toplanarak yerlerine konulmuş, bulunamayanlar için İznik ve Kütahya’da aslına uygun çiniler yapılarak bu eksiklik giderilmiştir.
