Çini karolar, çini tarihinin en ihtişamlı günlerinden beri yoğun olarak kullanılmakta ve mimari eserlerimizi
süslemektedir.
Çininin mimariyle birlikte kullanılmaya başlamasından sonra özellikle cami, külliye, saray gibi büyük eserlerde yoğun olarak kullanılmış ve bunların bazıları günümüze kadar gelmiştir.
Çini karolar duvar, sütun, mihrap, minber süslemelerinin yanı sıra panolarda da kullanılmaktadır. 2×2, 3×3… boyutlarındaki panolarda kullanılan karolarla bir çok figür 
ve kompozisyon da çini sanatında yerini almaya başlanmıştır.
Özellikle dış yüzeylerin kaplanmasında kullanılan çiniler (tercihe göre diğer ürünlerde de kullanılabilir), kuvars veya taş denilen hammaddeden imal edilmektedir. Çiniye göre daha ağır ve çok fazla maliyeti (10 kata kadar) olan bu bisküviler, çatlama, bozulma, renk atması gibi bir çok soruna yüz yıllarca karşı koyabilmektedir. Bu sebeple kalıcılığın daha önemli olduğu yerlerde, bisküvi olarak kuvars kullanılır.
Çini karolarla yapılan eserlerde tahmin edilebileceği gibi en büyük sorunlardan biri renk uyumunu sağlamaktır. 
Özellikle başka bir partide fırına giren parçalarla daha önceden yapılan parçaların rengini tutturmak çok zordur. Bu da bazen bütün panonun tekrar yapılmasını gerektirdiğinden çinicilere büyük zararlar açıyor.
Cami gibi büyük mimari eserlerin kaplamasında kullanılan karolar günümüz teknolojileri sayesinde makineler yardımıyla yapıldığı için renk tutmaması, desen uyuşmaması gibi sorunların da önüne geçilebiliyor. Seri üretim ile yapılan bu çiniler tabiiki elle yapılanlardan çok daha ucuza mâl oluyor.
Genelde karolarla özellikle makineyle yapılanlarıyla oluşturulan yapılarda küçük ve devam eden desenler tercih ediliyor. Bu desenler bütün bir duvarı kapladığında çininin güzelliği gözler önüne serilmiş oluyor. Ama panolar daha küçük olduğu için bir resim veya minyatür çiniye yansıtılabiliyor. Çiniden yapılmış resimler de çininin renklerindeki canlılık sayesinde muhteşem görünüyor. Örneğin İstanbul metrosunda AHL durağında (diğer duraklarda var mı hatırlamıyorum) duvardaki panoları gördüğümde uzun süre izlemekten kendimi alamamıştım. Sonradan araştırdığımda şöyle yazıyordu:
İznik Çinisi, 16. yy. İznik Taş Çini kalitesinde % 95 kuvarsla tarihinde ilk defa bu büyüklükte altıgen çiniler olarak sır altı tekniği ile bu panolarda kullanılmış ve özgün desenlerle bezenmiştir.
İstanbul Metrosundaki Çiniler
